تنها اگربه خلوت رویا نشسته ام          شادم که با خیال تو تنها نشسته ام

سیمرغ وار بر قلل قاف آرزو       پنهان ز چشم مردم دنیا نشسته ام

چون باغبان به پای تو ای غنچه مراد     در بوستان عمر،شکیبا نشسته ام

شاهین آسمان وفایم ولی چه سود      دانم که روی بام تو بیجا نشسته ام

زین داغ سینه سوز به دامان زندگی      مانند لاله در دل صحرا نشسته ام

ای آسمان مخند به بخت سیاه من       خالم که روی چهره زیبا نشسته ام

دارم دلی شکسته و موجی ز اشک خون با قایق شکسته به دریا نشسته ام

پابر سرم گذارو مرا دستگیر باش        جانا زدست رفتم و از پا نشسته ام

عمرم گذشت و سختی جانرا نگر که باز     در انتظار طلعت فردا نشسته ام

گفتم به غم که:خانه ویرانه ات کجاست       گفتا ببین که در دل شیدا نشسته ام