همه عمرم تباه شد                   پای دوست و رفیقام

زندگیم نیست و تباه شد            امان از نارفیقا

پر پروازی ندارم                         پر و بالم و شکسته  

دل بیداری ندارم                       دلم از غضه شکسته

حالا محتاجم و خسته               دلمو رفیق شکسته  

اون رفیقم که نمک خورد            اون نمکدون و شکسته

چوب لای چرخم میزاره              میگه معرفت اینه  

منو میندازه تو چاه                     میگه راهت همینه

اون رفیق جونجونیم                   همه درها روبه روم بست

فکرشو نکردم                           کمرما رو شکست

کمر ما رو شکست                    لوتی گری عالمی داشت

اما حیف موقع چه زود گذشت      اما حالا دستمون کجا بنده

دیگه نیست مرام و معرفت          آی زمونه آی زمونه

تو چه کردی با دل ما                  اون رفیق بود که توکردی، همدم ما

              حالا دستمو بگیر، ای رفیق نارفیق          

     من که خستم من که تنهام دلمو نشکن رفیق